Ladies First filminin başarısı, erkeklerden intikam alan bir kadın fantezisi kurmakta değil; günlük hayatın içine o kadar işlemiş eşitsizlikleri görünür kılmakta yatıyor.

Günümüzün estetik alanında, kendi kullarını tanıyacak Tanrı kalmadı; ya da başka bir metafor kullanırsak, estetik zevk ve yargıya ilişkin hassas terazi yok artık...

Beef, öfkeyi anlatıyor gibi görünse de aslında çok daha derin bir yere dokunuyor: insanın kendi hayatına yabancılaşması…

Walter Benjamin’in labirentine, Pasajlar’ın tozlu ve ışıltılı dünyasına sürükleyen şey de bu benzerlik oldu: Sadece Ankara’da hissedilen tanımsız gri eskizlerde dünyayı resmeden gölgeler bulmak gibi…

John Searle’ün eserleri, dilin sınırlarından zihnin derinliklerine, oradan toplumun inşa edilmiş kalıplarına uzanan tutarlı ve cesur bir arayışın ürünüdür...

Terry Eagleton ile Pierre Bourdieu arasındaki söyleşinin bir kaydına dayanmakta olup New Left Review’den alıntılanmıştır...

Kierkegaard, felsefe tarihinin özgün ve etkili düşünürlerinden birisidir...

İngilizceden çeviren: Alper Gürkan Felsefe tarihi, önceki filozofların uygulamalarına yönelik isyanlarla ve felsefeyi bir bilime...

Gemi hâlâ muzaffer Theseus’u anımsatma işlevine sahiptir ama her yenileme hamlesinde ellerinden yitip gitmektedir...

Garcia Marquez’in satırlarında okuduğumuz karakterlerin zamansızlık içindeki varoluş mücadeleleri dizide daha düz bir anlatıya dönüşmüş...

Modernlik serüveninin, insanın özgürleşmesinin uçsuz bucaksız bir hareketi olduğunu düşünüyorum...

Sartre, “İnsan kendi kendini kurar. Önceden kurulmuş, tamamlanmış, sona ermiş değildir.” diye yazar...